Een voedingssupplement op de markt brengen: wat komt erbij kijken?

Gepubliceerd op 19 mei 2026 om 15:03

Je hebt een idee voor een voedingssupplement en wilt het op de Nederlandse markt brengen. Maar waar begin je? Tussen het eerste idee en een verkoopbaar product zit een traject waarin formulering, wetgeving, productie en etikettering samenkomen. In dit overzicht lopen we de belangrijkste stappen door. Het is bedoeld om een beeld te geven van wat er allemaal bij komt kijken, niet als uitputtende checklist. Afhankelijk van je product, doelmarkt en bedrijfssituatie kunnen er aanvullende stappen nodig zijn,

Stap 1 — Registratie als levensmiddelenbedrijf

Wie voedingssupplementen verkoopt in Nederland, ook als je uitsluitend online verkoopt of producten laat produceren door een contract manufacturer,  is een levensmiddelenbedrijf volgens de wet (Verordening 178/2002). Registratie bij de NVWA is verplicht. Zonder registratie mag je niet starten met verkoop.

Dit geldt ook als je een bestaand supplement importeert uit een ander EU-land of van buiten de EU: de importeur geldt als exploitant van het levensmiddelenbedrijf en draagt de volledige verantwoordelijkheid voor de veiligheid en naleving van het product.

Let op: in april 2026 is een verplichte herregistratie bij de NVWA ingegaan voor alle levensmiddelenbedrijven. Controleer of je registratie actueel is.

Stap 2 — Formulering en ingrediëntenbeoordeling

De samenstelling van je supplement moet voldoen aan meerdere wettelijke kaders tegelijk:

Vitaminen en mineralen mogen uitsluitend worden toegevoegd in vormen die staan op de positieve lijst van Bijlage II van Richtlijn 2002/46/EG. Niet elke vorm van bijvoorbeeld magnesium of vitamine B12 is toegestaan. Daarnaast gelden in Nederland wettelijke maxima per dagdosering voor onder meer vitamine A (1200 µg RE), vitamine B6 (21 mg) en vitamine D (75 µg).

Plantaardige ingrediënten en extracten moeten worden beoordeeld op de novel food status. Ingrediënten die vóór 15 mei 1997 niet in significante mate in de EU werden geconsumeerd, mogen niet worden gebruikt zonder autorisatie via de Unielijst. De EU Novel Food Catalogue geeft een eerste indicatie, maar is niet juridisch bindend. Daarnaast geldt in Nederland het Warenwetbesluit Kruidenpreparaten, dat een aantal planten en stoffen expliciet verbiedt. Ashwagandha wordt mogelijk per 1 januari 2027 aan deze lijst toegevoegd.

Overige actieve stoffen zoals aminozuren, vetzuren, vezels, paddenstoelextracten kennen elk hun eigen beoordelingskader. Voor stoffen als melatonine, monacolinen of groene thee-EGCG gelden specifieke maximumdoseringen en verplichte waarschuwingen.

Additieven en hulpstoffen zoals anti-klontermiddelen, coatings en zoetstoffen moeten zijn opgenomen in categorie 17.1 of 17.2 van Verordening 1333/2008. 

Bij ingrediënten die ook een farmacologische werking kunnen hebben — denk aan stoffen gericht op libido, afvallen of sportprestaties — moet worden beoordeeld of het product niet onder de definitie van geneesmiddel valt. Geneesmiddelen mogen niet zonder handelsvergunning op de markt worden gebracht.

Let op bij import van buiten de EU: een product dat in de VS, het VK of Azië als voedingssupplement wordt verkocht, is niet automatisch toegestaan op de Europese markt. Ingrediënten, doseringen, additieven en novel food-status moeten opnieuw worden beoordeeld tegen de EU- en Nederlandse wetgeving.

Dit is de fase waarin veel fouten worden gemaakt die later kostbaar zijn om te herstellen. Een formulering die op papier goed werkt, kan ingrediënten bevatten die niet zijn toegestaan, doseringen overschrijden of novel food-problemen opleveren. Een grondige beoordeling vooraf bespaart herformulering achteraf.

Stap 3 — Claimbeoordeling

Voordat je de formulering definitief maakt, is het verstandig om te beoordelen welke gezondheidsclaims je kunt voeren. Dit bepaalt namelijk in grote mate hoe je je product kunt positioneren en communiceren.

Alleen claims die zijn goedgekeurd in het EU-register mogen worden gebruikt, en uitsluitend in de bewoordingen en onder de voorwaarden die daarin zijn vastgelegd. Voor veel vitaminen en mineralen zijn sterke claims beschikbaar. Voor populaire ingrediënten als probiotica of glucosamine zijn er géén goedgekeurde claims. Dat betekent dat je er op het etiket en in je marketing niets over de werking van mag zeggen.

Voor kruiden staan veel claims "on hold" (nog niet definitief beoordeeld door EFSA). Die mogen onder voorwaarden worden gebruikt, maar voorzichtigheid is geboden.

De claimstrategie beïnvloedt de formulering: het heeft niet altijd zin om een ingrediënt toe te voegen waarvan je de werking niet mag communiceren, tenzij het product ook zonder die communicatie voldoende aantrekkelijk is.

Stap 4 — Etikettering

Het etiket van een voedingssupplement is een juridisch document. Het moet voldoen aan de algemene etiketteringsregels van Verordening 1169/2011 én aan de specifieke eisen uit het Warenwetbesluit voedingssupplementen. De verplichte vermeldingen omvatten onder meer:

  • De aanduiding "voedingssupplement"
  • De namen van de categorieën nutriënten of stoffen die het product kenmerken
  • De aanbevolen dagelijkse portie
  • De waarschuwing om de aanbevolen dosering niet te overschrijden
  • De melding dat het product geen vervanging is voor een gevarieerde voeding
  • "Buiten bereik van jonge kinderen bewaren"
  • De hoeveelheid vitaminen en mineralen per dagdosering in getal én als percentage van de referentie-inname
  • Ingrediëntendeclaratie met allergenenmarkering
  • Aanvullende verplichte waarschuwingsteksten per ingrediënt (bijvoorbeeld leeftijdswaarschuwingen bij vitamine B6).

De etikettekst moet in het Nederlands zijn voor de Nederlandse markt. Bij verkoop in meerdere landen kan een meertalig etiket nodig zijn.

Stap 5 — Productie

De productie van voedingssupplementen moet plaatsvinden bij een producent die beschikt over een voedselveiligheidsplan op basis van HACCP-beginselen. Dit is wettelijk verplicht voor alle levensmiddelenbedrijven op grond van Verordening 852/2004. Ook als je zelf niet produceert maar een contract manufacturer inschakelt, moet je als merkeigenaar beschikken over een eigen HACCP-plan dat de risico's afdekt waarvoor jij verantwoordelijk bent (zoals opslag, transport en specificatiebeheer). Veel contract manufacturers beschikken daarnaast over een certificering als IFS Food of FSSC 22000, wat een aanvullend kwaliteitsniveau biedt.

Als merkeigenaar ben je zelf verantwoordelijk voor de specificaties die je aan de producent verstrekt: de formulering, de grondstofkeuze en de etikettekst. De producent produceert volgens jouw specificatie, maar de wettelijke verantwoordelijkheid voor het eindproduct ligt bij degene die het op de markt brengt.

Stap 6 — Traceerbaarheid en recall

Als merkeigenaar moet je op elk moment kunnen traceren welke grondstoffen in welke partij eindproduct zijn verwerkt en aan welke afnemers die partij is geleverd. Dit is een wettelijke verplichting op grond van Verordening 178/2002. Daarnaast moet je beschikken over een recallprocedure: een plan voor het geval een product onveilig blijkt en van de markt moet worden gehaald. Onveilige of niet-conforme producten moeten binnen vier uur worden gemeld bij de NVWA.

Stap 7 — Productdossier

In Nederland is er geen verplichte notificatie voor voedingssupplementen. Wel moet je als exploitant van het levensmiddelenbedrijf te allen tijde een productdossier kunnen overleggen. Dit dossier onderbouwt dat je product voldoet aan de geldende wetgeving en bevat doorgaans:

  • De volledige specificatie van de formulering
  • Grondstofspecificaties en Certificates of Analysis (CoA's)
  • Het etiket met alle verplichte vermeldingen
  • Onderbouwing van de gebruikte claims (verwijzing naar EU-register)
  • Relevante analysecertificaten (microbiologisch, zware metalen, contaminanten)
  • Eventuele novel food-beoordelingen
  • Onderbouwing van de houdbaarheidstermijn (stabiliteitstesten of onderbouwing op basis van vergelijkbare producten)

Dit dossier hoef je niet ergens in te dienen, maar het moet beschikbaar zijn bij een controle door de NVWA. 

Stap 8 — Verkoop in België of andere EU-landen

Wil je je supplement ook buiten Nederland verkopen? Dan gelden aanvullende eisen per land. In België is notificatie bij de FOD Volksgezondheid verplicht vóór het op de markt brengen. Dit proces omvat een beoordeling van het productdossier en de etikettekst, en er gelden specifieke regels voor plantaardige ingrediënten via het Plantenbesluit. Andere EU-landen kennen vergelijkbare maar steeds net andere eisen. De Europese harmonisatie van de supplementenwetgeving is nog altijd onvolledig — met name op het gebied van ingrediënten anders dan vitaminen en mineralen zijn er grote verschillen tussen lidstaten.

Samengevat

Het op de markt brengen van een voedingssupplement is geen kwestie van formuleren en labelen. Het is een traject waarin wetgeving, formulering, claims en productie nauw samenhangen. De volgorde maakt uit: wie pas aan het einde van het traject naar de regelgeving kijkt, loopt het risico op gedwongen correcties, herformulering of een etiket dat niet door de controle komt. Bekijk hier de NVWA Checklist supplementen produceren of verkopen.

Wil je begeleiding bij het op de markt brengen van een nieuw supplement? Of wil je een bestaand product laten toetsen op compliance? Neem contact op of bekijk de eerst de werkwijze en tarieven.

Voedingssupplement op de markt brengen in Nederland — stappenplan regelgeving

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.