Longevity groeide eerst in de Verenigde Staten en Azië uit tot een miljardenmarkt. Inmiddels is die beweging ook hier zichtbaar: in Nederland zijn klinieken actief met scans, bloedtesten en infusen, en het ministerie van Volksgezondheid kijkt naar strenger toezicht op preventieve gezondheidsonderzoeken. Dat debat gaat over zorg, maar de term blijft niet bij de klinieken. Ook supplementenmerken nemen hem over, in productnamen en op verpakkingen. Daar gelden andere regels, en die zijn strenger dan sommige merken denken.
Wanneer wordt longevity een gezondheidsclaim?
Onder Verordening (EG) nr. 1924/2006 is elke boodschap die stelt, suggereert of impliceert dat er een verband bestaat tussen een levensmiddel en de gezondheid een gezondheidsclaim. Zet je longevity op een supplement, dan begrijpt de gemiddelde consument daaruit dat het product bijdraagt aan langer of gezonder leven. De term is dan een claim, ook als hij als concept of productnaam bedoeld is.
Buitenlandse leveranciers leveren vaak kant-en-klare teksten mee: supports longevity, promotes cellular rejuvenation, slows biological aging. Die zijn geschreven voor andere markten en zijn vaak niet bruikbaar in de EU.
Mag je anti-aging claimen op een supplement?
Anti-aging en longevity wijzen op een specifiek gezondheidseffect: het vertragen van veroudering of het verlengen van de levensduur. Voor dat effect bestaat geen toegestane gezondheidsclaim, dus het mag niet. Vitaliteit of gezond ouder worden zijn verwijzingen naar een algemeen, niet-specifiek gezondheidsvoordeel, en die categorie is onder voorwaarden wél toegestaan.
Wat mag wel onder artikel 10 lid 3?
Artikel 10 lid 3 staat verwijzingen naar algemene, niet-specifieke gezondheidsvoordelen toe, mits deze vergezeld gaan van een specifieke toegestane gezondheidsclaim. De begeleidende claim moet inhoudelijk verband houden met de algemene uiting, en dat verband moet je kunnen onderbouwen. Onder een boodschap over gezond ouder worden is "zink draagt bij tot een normale vruchtbaarheid en voortplanting" geen bruikbare onderbouwing, ook al is de claim op zichzelf toegestaan en haalt het product de drempelwaarde. Gezond ouder worden is dus mogelijk, maar alleen met een goedgekeurde claim die het onderbouwt.
Novel food: de horde vóór de claimvraag
Bij longevityconcepten uit de Verenigde Staten speelt een ander belangrijk punt: novel food. Stoffen die vóór 15 mei 1997 niet in betekenende mate in de EU werden geconsumeerd, gelden als novel food onder Verordening (EU) 2015/2283 en mogen zonder toelating niet op de markt. En zonder toelating kom je aan de claimvraag niet eens toe.
De status verschilt per stof, en soms zelfs binnen een stof. Bijvoorbeeld bij L-theanine, waar de herkomst de uitkomst bepaalt: theanine uit groene thee heeft een consumptiegeschiedenis, synthetisch theanine niet vanzelfsprekend. Bij NMN gaf EFSA op 11 mei 2026 een positief veiligheidsoordeel, maar zonder uitvoeringsverordening is dat nog geen toelating. Stel de status daarom per ingrediënt vast in de Unielijst en de Novel Food Catalogue.
Wat dit betekent voor productontwikkeling
Wie bij de formulering al vaststelt welke claims haalbaar zijn en welke dosering daarvoor nodig is, houdt een concept over dat overeind blijft. Bij import geldt hetzelfde, maar dan met minder speelruimte. Neem je een bestaand Amerikaans product over, dan krijg je de samenstelling en het etiket erbij en ben je verantwoordelijk als je het product in Nederland/de EU op de markt brengt. Beoordeel daarom vóór de inkooporder of elk ingrediënt is toegelaten en welke claims van het oorspronkelijke etiket overeind kunnen blijven.
Nutri-Sana beoordeelt al in de ontwikkelingsfase of de beoogde ingrediënten zijn toegestaan, welke claims de samenstelling toelaat en welke doseringen daarvoor nodig zijn.
